phone icon 088 - 708 3370 Login medewerkers

Hand wortel artrose (STT gewricht)

Aandoening

Artrose van het STT-gewricht

Wat is handwortel artrose ?

Artrose is een beschadiging van het kraakbeen. Uiteinden van botten zijn voorzien van een laagje kraakbeen. Dit kraakbeen beschermt en zorgt ervoor dat gewrichten soepel kunnen bewegen. Bij artrose is dit gewrichtskraakbeen beschadigd.

Bij STT artrose is het kraakbeen van 3 botjes van de handwortel aangetast; het scaphoid, het trapezium en het trapezoïdeum. Deze 3 vormen een gewricht tussen duim en pols. 
 

 

Wat zijn de oorzaken van artrose van het STT-gewricht?

Artrose van de duim kan spontaan optreden, maar kan ook ontstaan door andere aandoeningen zoals reumatoïde artritis.

Artrose in de hand komt vaak voor in het STT-gewricht. Dit heeft enkele oorzaken:

  • Dit gewricht wordt zwaar belast;

  • Dit gewricht wordt veel gebruikt;

 

Klachten en symptomen

In welke levensfase komt het voor?

Bij artrose is er sprake van kraakbeenletsel. Dit kan op elke leeftijd voorkomen. Bij het toenemen van de leeftijd neemt de kwaliteit van het kraakbeen af. Hierdoor wordt het risico op artrose groter op oudere leeftijd.  STT  artrose komt vooral veel voor bij vrouwen boven de 50 jaar oud.

 

Welke klachten en symptomen kan iemand hebben?

Klachten die typerend zijn voor artrose in de duim zijn onder andere:

  • Pijn

  • Krachtsverlies

  • Verstijving van het gewricht (een verminderde grijpfunctie en een verminderde pincetgreep)

  • Zwellingen

  • Vervorming van het gewricht

 

Diagnose en onderzoek

Hoe en door wie wordt de diagnose gesteld?

De diagnose wordt gesteld op basis van uw verhaal (de anamnese) en lichamelijk onderzoek door een orthopedisch chirurg.

Welke onderzoeken worden gedaan?

Met röntgenfoto’s van de hand/pols is de diagnose eenvoudig te stellen. 

Behandeling

Niet-operatieve (conservatieve) behandeling

Spalk
Een spalk voorkomt overbelasting van het gewricht en kan leiden tot afname van de pijnklachten. 

Fysiotherapie

Een (hand)therapeut kan tevens een programma aanbieden waarin aandacht wordt besteed aan ergotherapeutische adviezen zoals omgaan met de klachten tijdens dagelijkse activiteiten en tips voor ontzien van aangedane gewrichten, en gerichte oefeningen ter versterking van handspieren en in standhouden van mobiliteit. Een dergelijk programma kan gunstige effecten hebben op pijn, beperkingen in functioneren en knijpkracht. 

Medicatie

Paracetamol of NSAID’s (zoals Ibuprofen en Diclofenac) kunnen de pijn verminderen.

Een injectie met een combinatie van een verdovende vloeistof en een krachtige ontstekingsremmer (corticosteroïden) is een volgende stap. 

De kans op bijwerkingen na een injectie is laag. Pezen en het kraakbeen worden bewezen niet aangetast door een enkele injectie. 

Bij mensen met suikerziekte die insuline gebruiken kan de suikerwaarde na een injectie gedurende een kortere periode wat meer schommelen, het is daarom verstandig de eerste 48 uur na de behandeling het bloedsuiker vaker te testen en de insulinedosering hierop aan te passen.

Vrouwen kunnen opvliegers of een rood gelaat krijgen na een injectie, zelden ontstaat er vaginaal bloedverlies.

Operatieve behandeling

Een operatie kan wenselijk zijn als de bovengenoemde conservatieve behandelingen onvoldoende effect hebben.

Het doel van de handwortelartrose operatie is het definitief wegnemen of sterk verminderen van de pijn. Er bestaan diverse operatietechnieken, waarbij een deel van het aangetaste gewricht wordt verwijderd ( van alle drie de botjes wordt een rand weggehaald) of  het gewricht wordt vastgezet (arthrodese).

 

Voor de operatie

Anesthesie

De te opereren hand wordt meestal verdoofd met een regionaal pijnblok (een zenuwblokkade), al dan niet in combinatie met algehele narcose. Vlak voor de operatie krijgt u dit pijnblok toegediend door een prik bij uw sleutelbeen of oksel. Dit zorgt ervoor dat u tijdens, maar ook nog een aantal uren na de operatie minder tot geen pijn voelt. Deze pijnblokkade is meestal binnen 12 tot 24 uur uitgewerkt.

 

Tijdens de operatie

  • Bij de meeste mensen wordt een een resectie plastiek uitgevoerd, de versleten gewrichtsdelen van trapezium, trapezoideum en scaphoid worden hierbij verwijderd.
  • Mensen die zwaar lichamelijk werk verrichten komen in aanmerking voor een arthrodese; vast zetten van het STT gewricht met schroefjes of  speciale botnietjes. Hiervoor mag er geen  slijtage in het duimbasis  (CMC-I) -gewricht gewricht of in de pols zitten. 
 
Hechtingen

De wondjes worden altijd gehecht met oplosbare hechtingen en/of met kleine hechtpleisters die op de huid worden geplakt. Na 14 dagen volgt wondcontrole met verwijderen van pleisters op de gipskamer.

 

Na de operatie

Opnameduur

Een operatie aan het STT gewricht gebeurt over het algemeen in dagbehandeling.

Complicaties

Ondanks alle zorg die aan de operatie besteed wordt, kunnen er soms toch complicaties optreden. De meest voorkomende complicaties zijn:

  • Een nabloeding;

  • Een infectie van de wond. Antibiotica wordt voorgeschreven afhankelijk van de ernst van de infectie en in sommige gevallen wordt de wond gespoeld;

  • Schade door de operatie aan structuren rond de pols, zoals pezen, zenuwen of bloedvaten; dit is zeer zeldzaam; 

  • Bij een arthrodese bestaat het risico dat het bot niet vastgroeit. 

 

Bij een trapezium resectie kan de duim inzakken en daardoor minder kracht leveren.

Contact opnemen

Neem contact op met uw orthopedisch chirurg indien:

  • Er sprake is van een bloeding die niet stopt nadat u er 10 minuten tegenaan hebt gedrukt;

  • U heftige pijn hebt die niet goed reageert op de pijnmedicatie;

  • Er een infectie ontstaat van de wond die zich uit in roodheid, zwelling, pijn en eventueel pus;

  • Er een abnormale zwelling of koorts ontstaat;

  • Het gevoel en de beweeglijkheid in uw vingers, arm en schouder na 24 uur nog niet volledig terug is. De pijnblokkade die u gekregen hebt duurt maximaal 24 uur, daarna moet alles weer normaal functioneren.

Nabehandeling